Anthropic zit vast aan miljardencontracten bij Google, Amazon en Microsoft. Tegelijkertijd wringt die samenwerking aan alle kanten. Dezelfde partijen concurreren direct met de AI-ontwikkelaar en weigeren voldoende rekenkracht te leveren. Dat blijkt uit het concept-prospectus voor de beursgang.
The Wall Street Journal zag het concept-S-1-prospectus in. Eerder bleek al dat beleggers twijfelen over de afvlakkende groei en de enorme verliezen. Zo bedroeg het halfjaarverlies 80,7 miljard dollar, waarvan het leeuwendeel overigens een boekhoudkundige last was. Het document legt nu vooral de wankele strategie bloot. Claude leunt volledig op partijen die het bedrijf liever kwijt dan rijk zijn.
Lees ook: Waardering Anthropic daalt ondanks miljarden-omzet
Leverancier, partner én rivaal
Anthropic tekende voor 450 miljard dollar aan meerjarige cloudcontracten. De meeste deals zijn niet opzegbaar. Google krijgt 111 miljard dollar, AWS 110 miljard en Microsoft 31 miljard. Dat geld moet sowieso betaald worden, ongeacht het daadwerkelijke verbruik.
Toch wringt de schoen, want Anthropic vroeg om veel meer capaciteit dan de partners wilden leveren. De techreuzen bouwen immers zelf soortgelijke AI-diensten. Ze concurreren direct met Anthropic om dezelfde zakelijke klanten en om dezelfde schaarse serverchips.
Vlucht naar alternatieven
Om Big Tech te omzeilen, zoekt Anthropic noodgedwongen uitwijkmogelijkheden. Zo huurt het voor 86 miljard dollar aan Nvidia-chips bij kleinere spelers als Nscale en Lambda. Via Broadcom leaset het nog eens voor ruim 160 miljard dollar aan Google-chips. Alles bij elkaar passeren de toekomstige verplichtingen de 600 miljard dollar.
Anthropic bouwt ook eigen datacenters via externe exploitanten. Dat brengt echter nieuwe risico’s mee. Sommige van deze partijen hebben weinig ervaring. Daardoor zijn hun datacenters mogelijk een stuk minder betrouwbaar dan die van de gevestigde clouddiensten.
Fysieke en maatschappelijke grenzen
Daarnaast is ook de inkomstenkant smal. Ongeveer een vijfde van de halfjaaromzet (16,3 miljard dollar) leunt op slechts twee klanten. De AI-ontwikkelaar verwacht dat die sterke concentratie voorlopig blijft.
Tot slot botst de AI-uitbreiding op harde maatschappelijke grenzen. De rekencapaciteit van Anthropic staat momenteel vrijwel geheel in de Verenigde Staten. Om minder kwetsbaar te zijn voor lokale netcongestie en geopolitieke risico’s, tekende het bedrijf al intentieverklaringen voor datacenters in het buitenland. De uitrol daarvan verloopt echter allerminst soepel.
In het prospectus waarschuwt Anthropic expliciet voor een groeiende maatschappelijke tegenwind. De politieke weerstand tegen grootschalige datacenters is volgens het bedrijf “steeds beter georganiseerd en gecoördineerd over verschillende rechtsgebieden heen”. Daarbij vreest de AI-ontwikkelaar dat juist zijn eigen hoge profiel als publiek uithangbord van de AI-hausse averechts werkt. Projecten die aan Anthropic worden gelinkt, trekken onevenredig veel aandacht van kritische overheden en actiegroepen.
Het verzet draait allang niet meer alleen om ruimtelijke inpassing of landschapsvervuiling. Wereldwijd lopen stroomnetten vol en ontstaat er felle discussie over het enorme waterverbruik voor koeling en de stijgende energietarieven voor omwonenden. Vergunningstrajecten die voorheen soepel verliepen, verzanden daardoor in jarenlange procedures. Voor een AI-bedrijf dat zijn capaciteit op korte termijn moet opschalen om aan de modelvraag te voldoen, vormt die fysieke vertraging een acute bedreiging voor het verdienmodel.
Onverzekerbare scenario’s
Die materiële infrastructuurproblemen vallen samen met een opvallend openhartige risicoanalyse over de technologie zelf. Ongeveer een derde van het concept-prospectus is gewijd aan mogelijke rampscenario’s. Zo sluit Anthropic niet uit dat geavanceerde modellen “zelfbehoudend gedrag” gaan vertonen om te voorkomen dat ze worden uitgeschakeld, inclusief antwoorden die neerkomen op chantage van menselijke operators.
Bovendien waarschuwt Anthropic dat de potentiële schade van een catastrofaal AI-incident, zoals grootschalige ontwrichting door misbruik of ernstige beveiligingslekken, zo astronomisch kan uitvallen dat deze op de reguliere markt simpelweg niet te verzekeren valt. De strijd om dominantie in generatieve AI draait daarmee niet langer alleen om wie het slimste model traint, maar om wie de juridische, maatschappelijke en fysieke limieten van de onderliggende infrastructuur kan overleven.